(Episod 17)
Awak kembali bekerja hari ini?
Bagaimana dengan ibu awak?
Awak begitu sukakan Eun Jae?
Jika awak sukakan dia, hati-hati.
Saya mungkin akan cuba rampas dia daripada awak.
Perkembangan situasi yang tipikal.
Cinta tiga segi?
Antara awak dan Doktor Song yang menakutkan?
awak ada cita rasa yang aneh terhadap wanita.
Memandangkan kita sudah bercakap tentangnya, mari berterus-terang.
- Sebanyak awak sukakannya? -Jawab berhati-hati.
Awak perlu jelaskan diri awak atau awak akan terlepas dia pada saya.
Oh Tuhan, jangan jadi begitu menakutkan.
- Dia bukan jenis saya suka. - Tidak.
Jadi, kenapa awak buat begini?
Saya mahu tahu sebabnya.
Dia tahu bila mahu korbankan diri.
Bunyinya menakutkan.
Eun Jae selamatkan nyawa ibu saya.
Awak balas kebaikan dengan nyawa dalam kehidupan.
Bercakap dalam bahasa yang mudah.
Maksud saya, jika awak buat...
Eun Jae menangis kerana Cik Choi...
saya akan rampas dia daripada awak walau apa jua cara...
walaupun jika saya perlu berdarah sehingga mati.
Kenapa?
Kenapa awak mahu berdarah sehingga mati?
- Saya mungkin mati. - Mati?
Jika saya memikatnya...
dan dia kejar saya dengan skalpel, saya mungkin mati.
Awak bodoh. Awak tahu cara untuk memikat?
Sudah tentu. Saya lelaki dewasa.
Saya rasa awak patut cuba lebih gigih.
Jangan terlepas Doktor Song padanya.
Cinta tidak sepatutnya begitu menakutkan.
Semoga berjaya.
Terima kasih.
Awak menolak saya...
kerana Doktor Song?
Dia sebabnya?
Mencuri dengar bukan tabiat yang bagus.
Saya rasa memang dia orangnya. Lupakan dia dan kembali pada saya.
Awak tidak akan berjaya dapatkannya.
Apa maksud awak?
Saya dengar yang...
awak doktor terakhir yang ibunya jumpa sebelum dia mati.
Ibunya mati kerana awak.
- Cik Choi. - Awak boleh selamatkan dia.
- Choi Young Eun. - Ia Eun Jae.
Dia akan fikir begitu, bukan saya.
Jika itu ibu awak, adakah awak boleh cintakan...
doktor yang biarkan ibu awak mati?
Song Jae Joon, ayah awak...
Jika kami tidak jumpa dia...
awak perlu bayar hutangnya.
Sudah tentu. Saya dengar awak doktor.
Jika awak tidak mampu bayar pada kami...
awak patut keluarkan organ awak dan jual.
Jika awak tidak boleh buat sendiri, saya boleh bantu.
Kami akan kembali.
Jumpa lagi.
Mari.
Marilah.
- Marilah. - Siapa mereka?
Kenapa awak sibuk?
Jangan jawab jika tidak mahu. Saya akan tanya sendiri.
Lepaskan saya.
Siapa mereka?
Kenapa mereka begitu biadab pada awak?
Siapa mereka bukan urusan awak.
Jadi, jangan sibuk dengan masalah saya.
Saya tidak boleh buat begitu.
Beritahu saya siapa mereka.
- Tidak mahu. - Mereka keluarga pesakit?
Tiada apa-apa yang berlaku atas kapal.
- Ada masalah di bilik kecemasan? - Tidak.
- Jadi apa? - Saya tidak mahu jawab.
Jawab sahaja.
Supaya saya boleh bantu.
Kenapa?
Kenapa awak mahu bantu saya?
Saya sudah beritahu awak kita rakan sekerja. Tidak lebih daripada itu.
Kecuali tentang kerja,
saya tidak perlu bantuan awak.
Kenapa awak cuba begitu gigih untuk menolak saya?
- Kerana saya rakan sekerja? - Tidak.
Awak terganggu kerana Cik Choi?
Jika begitu, saya boleh jelaskan.
Awak seorang narsistik?
- Awak begitu yakin? - Bukan sebab itu?
Saya sibuk, tolong keluar.
Jika tidak...
Jika bukan sebab itu...
adakah kerana ibu awak?
Kerana saya tidak dapat selamatkan dia?
Bukankah ia begitu jelas?
Jika awak jadi saya...
bolehkah awak...
tidak bencikan saya?
(Woo Jae)
Kenapa?
Hai, ini saya.
Saya tahu itu awak. Kenapa?
Boleh awak hantar pada saya $500 lagi?
Saya sudah beri elaun awak dua minggu lalu.
Ia permulaan penggal dan saya perlu duit belanja lebih banyak.
Saya bukan bank. Cari duit di tempat lain.
Tolonglah, Eun Jae.
Saya patut kurangkan elaun awak bulan depan?
Apapun...
ada sesiapa jumpa awak?
Apa? Pemiutang cari awak dan tanya tentang ayah?
Awak pasti ayah di Korea?
Ya.
Hubungi saya segera jika awak tahu apa-apa. Okay?
Putuskan talian.
Woo Jae.
Saya akan hantar $300 esok.
Bulan ini sahaja.
Belanjakan dengan baik.
Apa?
Apa dia cakap?
Saya rasa dia tahu ayah ada di Korea.
Apa?
Apa yang ayah buat?
Ayah perlu pergi.
Kakak awak lebih menakutkan ayah daripada...
pemiutang atau polis.
Ayah mahu ke mana?
Jangan halang ayah.
Tunggu. Mari makan sesuatu.
Jika ayah perlu pergi, sekurang-kurangnya makan sesuatu.
Ayah nampak lapar.
Hospital Kapal sudah sampai.
Kita ada orang yang bagus dan ubat yang bagus.
Awak keluarkan benih bijan. Hai, awak keringkan bawang putih?
Awak keringkan jaring. Apa khabar?
Helo, semua.
awak semua mahu ke mana, puan?
Awak tidak nampak saya mahu ke mana?
Saya nampak awak.
Awak sudah makan ubat?
Alamak. Saya selalu terlupa. Saya tidak makan hari ini.
Awak perlu makan setiap hari.
Baiklah.
Dia agak aneh.
Hospital Kapal sudah sampai.
Kami tidak setiap hari datang ke sini.
Marilah datang ke kapal...
jumpa doktor dan dapatkan ubat awak.
Awak ada?
- Encik. - Kami dari Hospital Kapal.
- Dia tiada? - Dia keluar?
Saya tidak rasa ada sesiapa di rumah.
Dia jarang tinggalkan rumah kerana dia alami strok.
Kenapa awak buat begitu?
- Bunyi apakah itu? - Ia menakutkan saya.
Ke mana dia pergi?
Encik.
- Alamak. - Alamak.
- Ini nampak teruk.
Bangunkan dia.
Cepat.
Gendong dia.
Doktor Song!
Lihat di mana awak pijak. Hati-hati.
Doktor Song. Kami perlu bantuan.
Keluar ke sini.
Ya, ini dia.
Pembantu awak.
Mari bawa dia masuk.
Apa berlaku?
Abdomen bawahnya nampak sakit.
Kenapa awak tidak hubungi?
Saya cakap saya tidak boleh melawat kerana ibu sakit.
Saya sudah suruh awak hubungi jika ada apa-apa berlaku.
Cepat.
- Baringkan dengan kepala ke sana. - Okay.
Ini dia.
Kasihan Encik Chu.
Awak selalu gendong orang di belakang badan.
- Suhu dan ujian darah. - Baiklah.
Bunyinya teruk, bukan?
Dia alami emfisema pulmonari.
Suhu?
Sehingga 38.5 darjah celsius.
(Emfisema pulmonari adalah keadaan paru-paru)
- Saya akan palpat perutnya. - Okay.
Encik, saya akan turunkan sedikit seluar awak.
- Bantu saya. - Okay.
Jangan cuba membantu. Kami akan buat.
Biar saya periksa.
Ia hernia.
Saya tidak boleh rawat secara manual.
Saya perlu periksa dengan ultra bunyi...
tetapi berdasarkan demamnya, saya rasa ia hernia yang tersepit.
Usus yang berselirat ganggu peredaran dan mula memburuk.
Boleh awak selamatkan dia dengan pembedahan?
Mari periksa dahulu.
- Dapatkan ultrabunyi. - Okay.
Ia hernia tersepit.
Keputusan ujian darah.
Nadinya semakin pantas.
Kita perlu bedah sekarang.
Kenapa indeks INR...
(Indeks INR mengukur gumpalan darah)
- Awak tidak boleh bedah? - Tidak.
- Saya cakap boleh. - Dia cakap boleh.
Saya halang dia.
Bila doktor bedah cakap boleh?
Ia bukan pemindahan. Ia cuma hernia.
Dia cukup bagus untuk gunakan skalpel dan merawatnya.
Dia perlu membedahnya.
Tiada pembedahan yang mudah dan pesakit ini...
tidak boleh dibius.
Emfisema pulmonari ini terlalu teruk.
Dia tidak akan bertahan dengan bius biasa.
Kebaskan dia dari pinggang ke bawah.
Kebaskan tulang belakangnya seperti pesakit sklera yang pecah.
Tidak.
Awak tahu kenapa, bukan?
Kerana warfarine?
Selepas pembedahan otaknya...
(Warfarin cairkan darah)
Dia pasti terus makan ubat itu.
Kita tidak boleh hentikan pendarahan.
Jika ketulan darah terbentuk dalam saraf tunjangnya...
jika ia boleh berikan risiko pada sistem sarafnya.
Akan ada septisemia dan jangkitan juga.
Walaupun sebelum bedah, bius itu...
Boleh membunuhnya.
Kenapa awak cakap ia boleh dilakukan?
Apa awak boleh buat?
- Gunakan lidocaine. - Apa?
Saya cakap ia tidak mustahil.
Jika kita tidak buat apa-apa, dia akan mati kerana septisemia.
Ia masih berbahaya, walaupun kita guna bius biasa.
Awak rasa pesakit akan tahan sakit?
Dia akan genggam otot perut. Awak boleh lepasinya?
Saya akan letakkan dia di bawah propofol dan dalam masa satu jam...
- Doktor. - Ia capai hernia...
dan kurangkan keadaan minima.
Berhenti berangan.
Kes sama dalam nota Doktor Kwak.
Saya sudah cukup mengkaji, jadi...
Itu medan perang.
Mereka tiada apa-apa, jadi mereka perlu...
Apa bezanya sekarang?
Alatan dan ubatan kita tidak berguna.
Tunggu. Saya mahu faham.
Satu-satunya masalah adalah bius, bukan?
Saya boleh bantu.
Bagaimana?
Mungkin sukar untuk terima...
atau diluluskan.
Bius akupuntur adalah kepakaran saya.
Ini yang saya tumpukan...
sepanjang latihan dan semasa menjadi doktor.
Jae Geol, saya faham perasaan awak.
Lihat ini.
Mungkin mustahil untuk dibedah hanya dengan bius akupuntur.
Gunakan bius biasa dengan lidocaine.
Kemudian gunakan bius akupuntur dengan sedatif.
Ia bukan bius biasa...
- tetapi ia boleh ada kesan sama. - Jae Geol.
Saya tahu ia sukar dipercayai. Tetapi...
Walaupun ia langsung tiada kesan...
kita patut cuba.
Ini bukan gas bius.
Ia takkan tinggalkan kesan pada tulang belakang.
Ia tidak akan membahayakan pesakit.
Awak perlu lakukannya tidak kira apa.
Awak tidak boleh...
kehilangan pesakit itu.
Saya juga tidak boleh kehilangan pesakit itu.
Bagi saya...
dia lebih berharga daripada ayah saya.
Doktor bedah...
Dengar, Hyun. Saya...
Kita patut...
cuba?
Awak akan lakukan pembedahan walaupun ia bius biasa.
Jika pembedahan itu perlu...
saya perlu satu lagi kaedah yang selamat.
Bius akupuntuk boleh jadi kaedah selamat?
Kita tiada banyak pilihan.
Kita perlu kurangkan rasa sakit untuk minimakan risiko.
Kita perlu buat semua yang boleh...
untuk kurangkan rasa sakit pada pesakit.
Itu pendapat saya.
Dia cakap ia tidak bahaya...
walaupun keadaan bahaya.
Doktor.
Okay.
- Betul? - Mari cuba.
Lepaskan saya.
- Beri tangan awak. - Lepaskan saya.
Saya akan mati begini...
dengan mata yang terbuka luas.
Bagaimana awak mahu bedah perut saya?
Berhenti jadi degil, encik.
Awak perlu dibedah.
Jauhkan diri daripada saya.
Oh Tuhan.
Boleh awak...
bantu saya bangun?
Tolong?
Saya mahu balik.
Saya mahu ke satu tempat...
dan mati begini.
Itu sahaja.
Tolong lepaskan saya.
Saya cakap lepaskan saya.
Jae Geol,
mari balik.
Tidak,
lepaskan saya.
Saya mahu pergi.
Saya akan pergi ke mana-mana...
dan bunuh diri.
Oh Tuhan,
awak tidak patut cakap...
sesuatu yang buruk begitu.
Saya akan betulkan basikal awak.
Tidak, jangan.
Saya benci ibu dan ayah.
Saya akan bunuh diri.
Jae Geol.
Awak masih kecil.
Jangan cakap sesuatu yang buruk seperti ini.
Awak faham?
Awak marah?
Saya yang bagus jadi marah.
Kenapa awak tiru saya?
Awak takut?
Ya.
Saya fikir ibu dan ayah saya abaikan saya...
jika saya kekal di belakang bayang-bayang abang.
Saya takut.
Sebab itu saya marah.
Setiap kali saya marah...
awak akan pegang tangan saya dengan erat begini.
Awak buat saya rasa selesa.
Banyak yang awak...
buat untuk saya dengan tangan ini.
Awak ajar saya tunggang basikal.
Awak pasang roda latihan di basikal saya.
Datuk, awak buat semua...
yang seorang ayah akan...
buat untuk anaknya.
Jae Geol.
Bila awak mahu...
panggil saya datuk?
Masa awak kecil...
saya benarkan awak panggil saya datuk kerana awak banyak dendam.
Tetapi...
selepas saya sembuh daripada pembedahan...
saya akan...
pastikan awak...
terus beradab.
Boleh kita...
teruskan pembedahan?
Awak lelaki.
Kenapa menangis?
Oh Tuhan, ia besar.
Bila tangan Jae Geol...
jadi sebesar ini?
Lidocaine.
Beri satu lagi.
Saya rasa sangat cemas.
Berhenti bergerak. Awak buat saya pening.
Awak tiada rasa simpati, bukan?
Apa awak buat di sana?
Awak menangis?
Apa maksud awak?
Kerana awak bimbang?
Tidak.
Doktor daripada jabatan berbeza bekerja sebagai pasukan...
dan cuba yang terbaik untuk selamatkan pesakit.
Melihat mereka begitu buat saya rasa emosi.
Sudah tentu. Saya faham.
Retraktor.
Jaring.
Forsep.
Tarik retraktor lebih dekat supaya saya boleh lihat lebih jelas.
Tidak mengapa.
Ia cuma perasaan.
Adakah akupuntur akan bantu beri bius pada pesakit?
Saya tidak pasti. Saya bekerja dengan Perubatan Korea...
tetapi saya juga tidak percaya.
Doktor Cha.
Awak percaya?
Saya berdoa...
untuk keajaiban.
Doktor!
Tahap oksigen darahnya...
Kenapa begitu rendah? Awak pasti pesakit stabil?
Oh Tuhan, ia buat saya terkejut.
Maaf. Pasti terjatuh semasa kita pindahkan dia.
Mari teruskan.
Berapa lama lagi masa kita ada?
13 minit.
Ia buat saya mahu gila.
Doktor.
Bagaimana?
Pembedahan berjalan lancar, bukan?
- Sudah tentu. - Ya! Ia berjaya.
Bagaimana?
Apa maksud awak bagaimana?
Akupuntur benar-benar jadi bius untuknya?
Tolonglah, tidak mungkin.
Saya sendiri lakukan akuputur...
tetapi ia mustahil.
Encik Park bertahan lebih baik daripada awak, Jae Geol.
Mungkin dia terdesak tahan sakit untuk buat awak nampak hebat.
Tidak.
Bagaimana seseorang boleh tahan sakit dengan pembedahan terbuka?
Betul, bukan, Doktor Song?
Sudah tentu.
Ia bukan kesakitan yang awak boleh tahan dengan keinginan.
Dia juga menyebelah Doktor Perubatan Korea?
Awak dengar? Sekurang-kurangnya awak patut diam.
Jae Geol, tolonglah. Jangan marah.
Jangan ikut saya.
Ini.
Ambillah.
Saya akan pastikan...
untuk balas semua ini pada awak satu hari nanti.
Syabas.
Selamat.
Sekarang,
giliran awak.
"Syabas, Doktor Kim."
"Saya berjaya selamatkan pesakit, terima kasih pada awak."